Beschaving is jezelf vrijwillig beperkingen opleggen

11

In de nacht van 4 op 5 mei werden in Den Helder twee politiemannen mishandeld.

Het was een kort bericht over een bijzonder afkeurenswaardige gebeurtenis en de reacties op het artikel waren nog korter en daarnaast bijzonder uitgesproken. Er was slechts één reageerder die vragen stelde omtrent die plotselinge uitbarsting van straatgeweld, de andere reageerders waren meteen unaniem in hun oordeel: de schandpaal behoefde een herintroductie, ´gericht schieten´ en pepperspray werd geadviseerd en zelfs lijfstraf was één van de voorgestelde ´opties´.

Om de zoveel tijd verschijnen dit soort berichten in kranten; vaak vanuit de Randstad, soms vanuit de periferie, waarbij onze stad relatief vaak genoemd wordt. Waarom zouden omstanders nu spontaan besluiten om de politie ´te lijf´ te gaan? Dezelfde politie die hen juist te hulp schiet wanneer er bijvoorbeeld in hun eigen omgeving calamiteiten zijn; die hun bejaarde grootouders helpt na een overval, die ervoor zorgt dat ze zélf in een relatief veilige omgeving kunnen leven en werken én dus ook een omgeving waar hun eigen kinderen of ouders veilig over straat kunnen lopen.

Ik kan er eerlijk gezegd maar één verklaring voor vinden: de daders voelen zich hier niet thuis en wellicht ook niet geaccepteerd of ´ingebed´ en ze kunnen zich daarom niet meer goed verplaatsen in een agent die ´ook maar gewoon rustig zijn werk wil uitvoeren´. Waarschijnlijk walgen de daders zelfs van hun leefomgeving en zijn ze onmachtig om hun leven een ´dienstbare wending´ te geven?

Tamelijk monotoon
Uiteindelijk betekent leven in Nederland natuurlijk ook een leven van lange werkweken (en daarnaast tegenwoordig ook tot op hoge leeftijd) en dus in zekere zin een leven in een tamelijk monotoon bestaan. Een bestaan ook met veel eigen verantwoordelijkheid, discipline en een stevige onderlinge competitie, eenvoudig is dat leven niet. Een moderne samenleving ´valt of staat´ met de toegang van iedere burger tot goed onderwijs, eerlijke sollicitatieprocedures en een degelijk, fatsoenlijk ´vangnet´. De afbraak van die verworvenheden behoeft geen betoog en is voor een ieder duidelijk.

Hebben wij, ´goedwillende burgers´ er daarnaast misschien zelf ook wat schuld aan, aan dit misplaatste gedrag? Vast staat dat we steeds meer in onszelf gekeerd raken en daardoor onze maatschappij ook steeds meer toespitsen op individuele behoeften. Het is tegenwoordig heel gewoon en het wordt zelfs als ´natuurlijk´ beschouwd om eerst aan jezelf te denken en dat terwijl we met elkaar natuurlijk alleen door samenwerking succesvol zijn.

Gezichten
Er leven vandaag de dag daarnaast mensen die de twee verschillende gezichten van een samenleving in één leven meemaken; opbouw en afbraak van sociale waarden (en dat zelfs zonder interventie van een conflict of oorlog), ook dat leidt begrijpelijkerwijs tot frustratie. De veranderingen gaan ook sneller en zijn groter dan we zelf nog kunnen bevatten. Zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid´ zijn de heilige parameters om in de toekomst als land internationaal competitief te kunnen blijven.

Bovendien is ´de sociale druk´ de afgelopen decennia weer enorm opgelopen, dat uit zich bijvoorbeeld in de criminaliteitscijfers, maar ook in de toegenomen preutsheid. Zelfs ´uiterlijk´ conformeren we onszelf steeds meer, vooral omdat non-conformisme maatschappelijk succes in de weg staat. Zo dragen bijna alle vrouwen hun haar weer lang en de meeste mannen het haar kort, dat lijkt een onbelangrijk detail, maar is het niet. Voor grote groepen in de samenleving is dit namelijk een vanzelfsprekende mores geworden, echter gelukkig voor velen ook niet en wellicht zelfs terecht.

De kwaliteiten van een mens zijn namelijk onmogelijk aan de buitenkant ´af te lezen´, ze zijn niet zomaar zichtbaar. Alleen ´de wíl´ om ze te ontdekken brengt ze naar de oppervlakte. Aan die wil schort het bij ons; we oordelen liever meteen en dat wordt dan ook zichtbaar in de reacties op het forum, onmachtig als we zijn geworden om empathisch te reageren op de problemen van iemand buiten de eigen directe (mobiele telefoon) kring. Precies dáár ontstaat het vacuüm waarin de ongefundeerde rebellie gedijt. Dat geldt zowel voor de ´agentenmolesteerder´ als voor de ´aangepaste´ burger met het ´snelle oordeel´ op het forum, in wezen verschillen ze maar weinig van elkaar.

Is er een weg terug?
Altijd, echter, hoe dat moet, dat weet U zelf het best. Beschaving is in wezen niets meer dan ´jezelf vrijwillig beperkingen opleggen´, zo simpel is het toch echt.

11 REACTIES

  1. en hoe wil je deze groenlinksachtige knuffel boodschap bij dat gespuis overbrengen?
    .
    ik blijf erbij net als mijn vorige reactie dat er met pepperspray en gericht schieten een beter resultaat bereikt word dan dit slappe kopje thee drinken geneuzel

  2. het zal nooit gemakkelijk zijn om jongeren in het gelid te laten lopen.Echter van de politie mag ik verwachten dat ze gebruik mogen maken van de wapenstok zonder hierdoor in problemen te komen.Sommige jeugd leert pas snel als ze het voelen

  3. Beschaving kan alleen gefundeerd zijn op een democratie met wet en regelgeving plus normen en waarden, waar ook – in veel gevallen vooral – de overheid zich aan dient houden om het goede voorbeeld te geven.
    Derhalve is beschaving niet individueel, maar een afspraak van de samenleving.
    “De samenleving bepaalt, de politiek vertaalt”; hmm …., ik heb volgens mij laatst ook zoiets in een verkiezingsprogramma gelezen. 😉

  4. Wat er is gebeurd; we zijn de afgelopen 3 à 4 decennia pedagogisch volstrekt doorgeslagen. De jeugd kent haar plek niet meer. @skriks: een adolescent is bereid zijn/haar leven of lichaam totaal te beschadigen als hij/zij daardoor maar ergens bij kan horen. Bij adolescenten van bepaalde buitenlandse afkomst schiet dit vooral ook door in criminaliteit (ook een lichamelijke (lees geestelijke) beschadiging). Overigens wil ik hiermee niet zeggen dat de kwestie waaraan u refereert allochtone jeugd betrof; ik weet dat niet. Het gekke is wel, dat ouders van buitenlandse afkomst enorm begaan zijn bij hun kind. In mijn vak ervaar ik alleen maar ouders die de Nederlandse normen en waarden prediken. Ik snap dit fenomeen niet……….. Argh, ik heb het antwoord niet. Maar we blijven van onze ordehandhavers af. Filosofisch/pedagogisch geleuter over empathie opbrengen, helpt in deze niet. Wat wel helpt, is daders aanpakken. Gevoelsmatig wordt het niet dragen van een gordel in Den Helder relatief zwaarder gestraft/gehandhaafd dan het op zijn bek slaan van een agent. Ik ben geen racist, maar ik zie wel dat de leiders van peergroepen over het algemeen uit een bepaald geloof komen.

    Jezelf vrijwillig beperkingen opleggen………. Eens. Het gaat alleen om de groeperingen die zichzelf deze vraag stelt

  5. “De politie is m´n beste kameraad” zong een kinderkoortje (Barend Bluf) in de jaren ´50 voor de radio. Blijkbaar was het toen ook nodig om de kinderen dat in te prenten.
    Ik denk dat het van alle tijden is, en zeker niet alleen van allochtonen, dat de politie meer als vijand dan als vriend werd gezien.
    Zo was het ook in mijn kinderjaren, nog langer geleden, in mijn direkte omgeving, zoals ik me goed herinner. Een politieagent werd door mijn klasgenootjes meestal een “juut” genoemd en kon op weing sympathie rekenen, was eerder een soort boeman. Wel een beetje verklaarbaar, want het politieoptreden in die dagen werd vaak gekenmerkt door machtswellust en dienstklopperij.
    De politie heeft van oudsher een imagoprobleem, en vooroordelen zijn hardnekkig.
    Waarmee natuurlijk niet gezegd dat een politieman/vrouw niet het recht zou hebben met het nodige respect te worden behandeld.

  6. Allochtonen en politie is een ander geval. Ik heb zelf een keer in Marokko gezien wat de politie daar doet met mensen die zich op straat misdragen: ze worden meedogenloos inelkaar geknuppeld. Logisch dus dat mensen uit zulke landen, als ze zien hoe het in Nederland gaat, dat zien als teken van zwakheid en als uitdaging om een volgende keer nog iets verder te gaan.

  7. @ Judge, toch kan ik me goed voorstellen dat je als mens ook binnen andere vormen van ´bestuur´ wél beschaafd kunt zijn. Het kan zijn dat dit U niet realistisch in de oren klinkt maar ik zag toch vaak binnen relatief totalitaire systemen (voor een democraat) bijna onbegrijpelijk vriendelijk omgangsvormen waarvan ik zelf op dat moment echt niet het idee had dat ze afgedwongen waren, echt naïef acht ik mijzelf toch niet.
    Ik denk zelf dan ook dat de mens van nature ontvankelijk is voor beschaving en dat een ieder voor zich intuïtief ook wel weet dat elke ´eerlijke´ relatie (binnen welk soort samenleving dan ook) die je begint met een ander mens in principe is gebaseerd op geven en nemen. En natuurlijk wordt dan ´de balans´ altijd met een schuin oog in de gaten gehouden, op zich lijkt me dat ook niet onbeschaafd maar nu juist meer een gevolg van beschaving.
    Beschaving lijkt me kort gezegd dus ook een behoefte, niet alleen een ´afspraak´.
    En ja @Judge, die overheid is essentieel natuurlijk, daarin heeft U volkomen gelijk maar wij zijn als burgers (terecht) ook zeer kritisch en vergeten dat soms wel wat naar onszelf toe te zijn.
    Je ontkomt dan bijna niet aan internationale vergelijkingen (op zich ben ik daar echt geen liefhebber van…) en doe je die vergelijking dan toch een keer dan zie je dat we er in Nederland niet heel slecht vanaf komen voor wat bijvoorbeeld de corruptie betreft, tenminste in het dagelijkse leven dan ;).
    @HZdwg en @Ed, laat ik nu geen moment gedacht hebben aan allochtonen toen ik dit schreef … oprecht.
    En die ´Juut´ (prachtwoord!), die verandert op een bepaald moment in je leven wel in ´agent´ ondanks dat ook míjn brommer! een paar maal op het bureau gestaan heeft na een niet geslaagde vlucht (via de Linie nota bene …). Gestript mocht ik hem weer ophalen, daar was blijkbaar vroeger nog mankracht voor …
    @Ed, die zin over ´de adolescent´ vind ik een mooie, hij heeft zeer zeker ook betrekking op mijn eigen jonge jaren, misschien moet ik daar wat vaker aan terugdenken wanneer ik schrijf ;).
    @rc licht, ja, vind ik ook, dat is aan het oordeel van de politie, het gebruik van bijvoorbeeld een wapenstok, toch ben ik blij dat ik in Nederland leef, een land waar hij niet onmiddellijk ´getrokken´ wordt.
    Ik was eens in Marokko en er was een ongeluk gebeurd waar ik in het voorbijgaan naar keek, daardoor vertraagde ik iets mijn pas (een beetje ´a la Mr Bean´ en de lantaarnpaal), alleen dát was al genoeg om op een haar na geen ´knal´ te krijgen …

    • @skriks . word tijd voor een anti agressie sessie met de Luv Hooligans..we knuffelelen die jonge gassies gewoon van hun voetstuk lol

Comments are closed.