Blue

Den Helder – Disneynature, opgericht in 2008 na het succes van March of the Penguins, weet regelmatig te verblijden met verrassend mooie natuurdocumentaires. Het is het filmgenre wat misschien wel het meest lastig is om te verfilmen, je kunt regisseren wat je wilt, maar de natuur gaat gewoon haar gang. Dieren lezen geen script, volgen geen aanwijzingen op en het is dus zaak van geduld, afwachten, vele meters film schieten en monteren tot een pakkend verhaal. En daar is Disney best wel goed in.

“De oceanen geven kleur aan ons thuis, de blauwe planeet”, is de inleiding via de commentaarstem van Jim van der Zee. Ze horen bij beelden van dolfijnen, die voor de koppen van de golven uit zwemmen in die eindeloze watervlakte. We maken kennis met de 3-jarige dolfijn genaamd Blue, die aan de hand, in dit geval flipper, van zijn moeder op weg is naar volwassenheid. En dat is net als bij andere diersoorten en ook de mens met vallen en opstaan, oftewel met geneugten en gevaren.

Het koraalrif ziet er vaak adembenemend uit met de verscheidenheid aan koralen, schelpen en planten, maar het leven hier hangt aan een zijden draadje. De invloed van de mens en hoe die met de aarde omgaat zorgt ervoor dat een deel van het koraal al is afgestorven en onder druk staat. Disney vertelt hierover en laat tegelijkertijd zien hoe kleurrijk deze wereld is vol gekke bewoners die zich vermaken, maar ook elkaar naar het leven staan. Het is eten of gegeten worden!

Waterballet
Naast Blue ontmoeten we vele andere dieren, zoals onder anderen de bidsprinkhaankreeft, schildpadden, de ernstig bedreigde tijgerhaai, walvissen, scheermesvisjes en bultkop papegaaivissen. Deze laatste lijkt trouwens veel op de Napoleonvis, door de grootte, kleur en de bult voor op de kop. Fascinerende opnamen van de walvissen en hun waterballet en de poetsstations onder water, waar vissen hun bek en gebit laten ontdoen van parasieten en ander vuil. Goede reminder: schiet mij opeens te binnen dat er nog een afspraak gemaakt moet worden bij de mondhygiëniste!

Het is een leerzame documentaire, zo wist ik niet dat de walvissen en de orka’s elkaar zo naar het leven kunnen staan. Knap gemonteerd met beelden onder water, net boven het wateroppervlak en vanuit helikopterperspectief, waardoor het spannend blijft. De beelden van de pijlstaartrog en de zeekat zijn zo nabij, dat je ze zou willen aaien. Wie weet hebben de duikers dat wel even gedaan!

Monotoon
Lovende woorden dus over de beelden en toch is er een punt van kritiek; voor de Nederlandse commentaarstem heeft men gekozen voor de The Voice winnaar Jim van der Zee. Dat is minder, de man kan ongetwijfeld prachtig zingen, maar dat maakt iemand nog geen commentator of stemacteur. Het is erg monotoon, weinig intonatie en juist bij een film waar ook jong publiek op af kan komen moet die stem op de juiste momenten wat spanning toevoegen.

De documentaire Blue is zeker een bioscoop bezoek waard. Let wel, de film, nog een punt van kritiek, is door de Kijkwijzer ‘gekeurd’ voor Alle Leeftijden, maar dit is geen goed idee. Het is beslist geen Disney kinderfilm, maar een natuurdocumentaire waar jonge kinderen zich kunnen gaan vervelen; dat was het geval in onze voorstelling. Ga met kleuters naar de kinderfilm en Blue is geschikt voor een leeftijd vanaf circa 9 jaar, mits die kinderen interesse hebben in de natuur. Even bij stilstaan en kijk anders vooraf even de trailer, een gewaarschuwde (groot)ouder telt voor twee!

Regie: Alastair Fothergill, Keith Scholey
Met: Dolfijn Blue en andere zeebewoners
Kijkwijzer: Alle Leeftijden (recensent: 9 jaar)

DHA-H 468

Over de schrijver:

Jo is opgegroeid in Den Helder en verzorgt sinds 2008 de filmrecensies voor Den Helder Actueel. Verder is zij incidenteel actief als verslaggever. Reizen is haar grootste passie, zie ook haar eigen website!

Lees ook:

Geef een reactie (heeft u wel de spelregels gelezen?)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.