Pensioenbedreiging

0

Het kwam door een artikel dat ik kort geleden in de Volkskrant las. Er is namelijk een nieuw kabinetsvoorstel dat gaat over gehandicapten en dat voorstel zat me niet lekker.

´Nieuwe´ … gehandicapten die in deeltijd tóch nog proberen te werken, wellicht om hun steentje bij te dragen aan onze samenleving, zullen vanaf het moment van intrede van deze nieuwe wet géén pensioen meer opbouwen. De uitleg omtrent de nieuwe wet is tenenkrommend: de gehandicapten krijgen immers toch een aanvulling tot het minimumloon en soms wel niet helemaal, maar dan toch nog wel een beetje …

En ook: de nieuwe wet maakt het in dienst nemen van die gehandicapte goedkoper voor de werkgever en zorgt dan vervolgens voor een rijk scala aan kansen … voor ´de arme mens’ die niet gezond is op onze arbeidsmarkt.

Idealistisch?
Dat is dus de argumentatie. Echter, die uitleg eindigt met die vreselijke laatste zin die zo gewoon lijkt te worden de laatste decennia: ´Het levert de staat zo’n 500 miljoen op´. Op dat moment ga je je namelijk als lezer automatisch toch weer afvragen of de drijfveer nu zuiver idealistisch is (iedereen gelijke kansen gunnen), zoals men pretendeert, of wellicht tóch gewoon weer een ordinaire ´geldverplaatsingsactie´. Ik begin voor mezelf met een ´hele natte vinger´ te rekenen; ruim 200.000 gehandicapten wellicht, een dikke 2000,- Euro per jaar aan pensioenopbouw, allebei (werkgever en werknemer) betalen de helft, ja, het zou wel zo ongeveer kunnen kloppen.

Voor mogelijk minder dan 100,- Euro per maand raakt de gehandicapte met dit nieuwe kabinetsvoorstel zijn pensioen kwijt en daarmee natuurlijk ook een beetje zijn perspectief, wanneer hij tenminste zijn pensioengerechtigde leeftijd van ´70 plus´ misschien ooit bereikt, of beter gezegd ´haalt´… Al gehandicapt zijn, misschien zélfs wel zo geboren worden en dan een leven lang toch een beetje in de financiële verdrukking zitten, een leven dat dan eindigt met de ´kalende´ AOW, het lijkt me geen pretje, helemaal niet zelfs.

Beetje helpen
Toch zullen er veel mensen zijn die vinden dat er al genoeg regelingen zijn voor ´mensen met een beperking´ en ook ´dat het leven inderdaad nu eenmaal geen pretje is´, maar de mensen die dat vinden zijn vast niet allemaal zelf gehandicapt. Op de bijzondere Jette Klijnsma na natuurlijk, maar ja, die is zo hard als staal. Zo is het namelijk, er is er ergens altijd wel één die uitzonderlijk is en die een beetje kan ´helpen´ bij een argumentatie.

Nee, dan maar liever (zoals ik een tijd geleden op een tv-documentaire zag) álle werkgevers verplichten om één procent van de werknemers als gehandicapte in te dienst nemen en vooral dan ook meteen vanaf het eerste moment die wet streng naleven. Nadeel is dan natuurlijk wel dat je honderd werknemers nodig hebt om tot die één procent te komen … maar!, ze staan ergens voor, daar hou ik wel van.

Dat gebeurde trouwens in Zuid Amerika en ook nog eens 32 jaar nadat de ´Wet Arbeid Gehandicapte Werknemers´ in ons éígen land tot een echte uitvoer had kunnen én moeten komen. Een wet die bij ons door werkgeversorganisaties zorgvuldig en op zuiver financiële drijfveren door de jaren heen is ´weggekletst´ in langgerekte en slecht verlichte ´lobbygangen’. Ik ben dan ook een groot voorstander van het uitdelen van ´beschavingsprijzen´ door buitenstaanders, je eigen beschavingsniveau van binnenuit beoordelen levert al snel een bijzonder vertroebeld en zelfingenomen beeld op.

Participatie
En ja, ook ík ken de participatiewet, echter, die nieuwe wet gaat over bedrijven met meer dan 25 werknemers, dus uiteindelijk over een minimaal aantal bedrijven (ongeveer 1½ miljoen van de bedrijven in Nederland is klein, luttele duizenden zijn groot) en daarnaast is er bij die grote bedrijven natuurlijk de factor ´outsourcing´ of beter gezegd ´uitbesteding´ en die ´uitbestede´ werknemers tellen natuurlijk weer niet mee… Het is een beetje zoals bij het nieuwbouwhuis dat momenteel nog twee jaar lang uitgerust wordt met maar twee zonnepanelen,omdat daarmee ´een coëfficiënt wordt gehaald´.

Economisch rijk en machtig worden als land, ´modern en beschaafd´ zéggen te zijn én dat ook te blijven is echt zo simpel nog niet. Echter, waar een wil is is een weg en aan ´die wil´ is ieder afzonderlijk individu bij machte om te ´sleutelen´. Gewoon, omdat het kan.