Indrukwekkende herdenking 15 augustus

13

Den Helder – Bij het monument “Voor hen die vielen”, op de rotonde De Vijfsprong aan de Middenweg, is woensdag voor de 25e keer herdacht dat op 15 augustus 1945 het keizerrijk Japan capituleerde. Daarmee kwam een einde aan de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden.

Iets minder belangstellenden dan in voorgaande jaren hadden zich bij het monument verzameld. Zij die er wel waren hoorden mooie toespraken van onder anderen burgemeester Koen Schuiling en Barbara Simons. Uiteraard werd ook het Indisch Onze Vader en het Wilhelmus gespeeld en werd de bijeenkomst besloten met een kranslegging. De herdenking duurde al met al een kleine vijftig minuten.

“De vrijheid daagde, maar het zou toch nog heel lang duren eer het verzet werd beloond.” Met deze woorden werd de ceremonie geopend. “Nog steeds leven wij in een onzekere wereld, we dromen nog altijd van een betere toekomst.” De Vlootpredikant benadrukte daarna dat vele van de aanwezigen nog altijd nooit uitgesproken ervaringen met zich meedragen. “Maar het is goed dat er tegenwoordig meer aandacht voor deze herdenking is, meer dan jaren geleden.” Het thema van de herdenking was “De geest overwint”. “We kunnen de tijd niet terugdraaien, maar wel overleven en niet opgeven”, sprak de Vlootpredikant. Na zijn toespraak was het tijd voor het Indisch Onze Vader, 1 minuut stilte en twee coupletten van het Wilhelmus.

Verstoring
Jammer is dat er bij dit soort herdenkingen altijd mensen zijn die toch op de scooter met draaiende motor het gebied moeten passeren. Wel te voorkomen was geweest dat bus 851 van Connexxion tijdens de herdenking toch de rotonde nam (terwijl de omgeving was afgezet) en dat er in het voormalig postkantoor gewoon werd doorgewerkt tijdens dit uurtje. Mooi om te zien waren de twee jochies van een jaar of 10 op de fiets, die geheel uit eigen beweging afstapten om het gebied vervolgens met de fiets aan de hand te passeren. Menig volwassene moest hiertoe worden bewogen door een van de aanwezige agenten.

Na het Wilhelmus was het de beurt aan burgemeester Koen Schuiling. Hij hield een indrukwekkende toespraak, waarin hij onder meer sprak over dat in oorlog de prijs wordt betaald “door mensen zoals u en ik, mensen die niets liever willen dan in vrede te leven”. “We zeggen zo makkelijk, dat nooit weer!, maar we zien dat er elke dag zaadjes voor een nieuwe strijd worden geplant, zaadjes die soms ook nog ontkiemen.” Schuiling besloot met de woorden dat herdenken ook is “de geschiedenis, die mijn voorstellingsvermogen als Hollandse jongen van na de oorlog te boven gaat, onder ogen te zien.”

Barbara Simons tenslotte verhaalde over hoe zij als 2e generatie pas op latere leeftijd echt besefte wat haar familie had meegemaakt. Dat ze het nog altijd heel jammer vindt dat ze haar opa’s nooit heeft gekend en dat het toch best schandalig was dat het 73 jaar moest duren alvorens ze alsnog postuum geëerd werden. Na de kranslegging was de herdenking ten einde en ging een select gezelschap nog even naar Wienerhof om gezamenlijk nog even na te praten.

Foto’s: DHFOTO.

13 REACTIES

  1. jammer dat er toch altijd weer een handjevol respectloze mensen zijn die dit soort toch wel zware herdenkingen moeten verstoren….

  2. Volgens mij begrepen mensen die fietsend de rotonde naderden waar de herdenking was niet dat het om een herdenking ging en was het geen kwestie van disrespect. De wegen waren ver voor de rotonde afgesloten met hekken en je zag niet niet meteen dat het een herdenking was.

  3. Ik zou de verstoring niet zo zwart-wit stellen. Het, misschien wel drukste punt van Den Helder, hermetisch afsluiten is wel een uitdaging (het was ook de eerste keer in de nieuwe stationsgebied situatie aangesloten op een vijf wegen rotonde). Als er een bus doorheen kan glippen….Het zijn mooie leerpunten voor de organisatie voor volgend jaar. Je kunt ook denken aan een andere, rustigere locatie. Als ik jaarlijks de herdenking zie op de Waalsdorpervlakte….. Wellicht is er een rustiger en eveneens eervolle plek elders in Den Helder te vinden. Ik ga geen voorbeelden geven, dat is niet aan mij, maar je hoeft slechts aan onze geschiedenis te denken en er zijn meerdere plekken aan te wijzen.

    Ik stel me voor dat ik een 18 of 21 jarige persoon ben onderweg van A naar B op mijn scooter en ik rij ineens deze situatie in….. Het is veel te makkelijk om te zeggen; zij/hij had moeten stoppen, had moeten afstappen, haar/zijn scooter uit moeten zetten, de helm af moeten doen en had respect moeten tonen. Veel jongeren zijn zich waarschijnlijk niet eens bewust van deze herdenking. Hier vind ik wel dat aandacht voor dit onderwerp in het onderwijs geboden is. Al is dat wel wat lastig in de zomervakantie!

    • kan me deels in uw reactie vinden alleen niet in het gedeelte waar dan de herdenking maar moet verkassen ipv dat bestuurders zich aanpassen, zie reactie van Bodelo over het hoe het makkelijk herkennen van een herdenkingsceremonie

Comments are closed.