´Beter in vogelenzank dan in ijzerklank´

0

Wanneer je een nieuwsartikel leest wandelt je sympathie vaak eigengereid een bepaalde kant op, vaak een kant die bij je gemoed, je karakter, maar ook de omstandigheden van dat moment past. Ikzelf hinkte echter bij het artikel over vogelasiel de Paddestoel, in DHA van 14 okt jl., van het ene been op het andere.

Vooropgesteld: dieren ´bezat´ ik mijn hele leven en ik ging extreem ver in de liefdevolle verzorging ervan, zelfs valse dieren hadden mijn vanzelfsprekende genegenheid. Ook de Paddestoel is me zeer dierbaar, maar desalniettemin, de dierenopvang staat helaas momenteel overal in het land ter discussie: de zeehondenopvang heeft het zwaar vanwege negatieve sentimenten over het huidige hoge aantal robben in de Waddenzee en dat terwijl de ´algemene opvang van dieren´ (weliswaar ooit geboren uit sentiment en misschien wel schuldgevoel) eigenlijk nu juist eens los van datzelfde sentiment zou moeten komen te staan.

Zelfs dierenambulances beperken de laatste tijd hun werktijden en in een tijd dat de Europese burger met een baan steeds meer financieel uitgeknepen wordt, vervliegt het ´dierensentiment´ dan ook duidelijk als sneeuw voor de zon. Zo kende ook ons vogelasiel, volgens een ander artikel in DHA in 2016, slechts 160 leden/donateurs, wat een bijzonder laag aantal genoemd mag worden, vooral gezien in het licht van al het fantastische werk dat ze daar verrichten.

Een vragend oog
Een ´vanzelfsprekende status´ zou toch echt meer recht doen aan onze vrije vliegende medebewoners van vandaag. Echter, door onheil getroffen vogels (vaak juist door handelen van onszelf) zijn in de huidige tijd nog steeds afhankelijk van onze goedertierenheid. En terwijl de hulpverleners in het vogelasiel dagelijks de protocollen om de oren vliegen (terwijl dat nu juist zo´n prachtplek is waar mensen met passie zonder teveel op de klok te kijken álle directe en noodzakelijke dierenzorg verlenen) rest de vogels slechts een vragend oog vanuit een besmeerd verenpak en in een eenzaam hok.

Daar recht tegenover staat het plezier dat het zicht op al de prachtige, wél gezonde en vrije vogels ons allen dagelijks in elke straat en vanuit menig keukenraam door het hele land schenkt en dat is eigenlijk toch even onbetaalbaar als de opvang dat nu plots ook lijkt te zijn. Die tegenstelling stemt tot nadenken.

Prijzig
Na het ene been hink ik dan nu ook even over op het andere. Professionele opvang kost geld, veel geld. Voor de liefhebber overigens een schijntje, voor de boekhouder een zak vol, en voor de politicus ´zoals de wind waait´. Waarom is die opvang van vogels zo prijzig geworden, even los van de politieke keuzes zoals ´Bolder of Paddestoel´, zou het iets met publiek vertrouwen te maken kunnen hebben?

In 2014 gaf het bestuur (ook volgens een eerder artikel in DHA) aan de toenmalige beheerster van het asiel geld om haar rijbewijs te halen ten bate van haar werk. Dat luttele bedrag leidde destijds uiteindelijk tot een knallende ruzie (onder ´politiebegeleiding´…) op het terrein van de Paddestoel zelf. Dat maakte toen natuurlijk al geen goede indruk op eventuele nieuwe nog te werven donateurs.

Wisseling
Daarnaast is er in de afgelopen jaren een meer dan regelmatige wisseling van de wacht geweest, wanneer het om de dagelijkse leiding van het asiel en de supervisie ging, ook geen goed teken, onbestendigheid in bestuur stoot ook potentiële donateurs af. Zo was er de beheerster in 2017, die na een paar maanden alweer vertrok om de eigen securiteit en carrière bij Ecomare te consolideren, en daarnaast is de huidige beheerster, die de adviseur van de Paddestoel in zijn betoog in voornoemd artikel betrekt, zelfs zo hoog opgeleid dat wanneer haar nieuwe werkgever haar niet snel duidelijke carrièrekansen zou bieden, ze óók zo weer is vertrokken.

Vooral het feit dat de adviseur met een dergelijk argument een lobby wil opstarten bij zijn eigen politieke partij stelt me nog het minst gerust op een goede afloop voor de dieren. VVD´ers weten toch vaak vloeiend zaken te doen met elkaar, op zich geen slechte eigenschap, maar met het gelijktijdig en onverwijld dreigen met sluiting wanneer er niet snel 166.000 euro op tafel komt, overspeelt de adviseur mijns inziens echter ernstig zijn gretige hand en wel over de rug van de dieren die momenteel door het asiel worden opgevangen.

Fondsen
Fondsen ´verwerf´ je ook, zeker als liberaal, niet alleen bij de gemeente. Niet elke burger heeft namelijk boodschap aan een asiel, hoe ondenkbaar dat wellicht ook lijkt, want niet iedereen heeft immers dezelfde filosofie over ´de natuur´. Misschien is het wel goed dat de politiek of ons bestuur eens even aan de rem trekt? Geld moet namelijk vooral naar de directe verzorgers en de opvang van dieren in nood, we moeten het niet ingewikkelder maken dan het is.

Misschien moet de LOS een volgende keer dus ook maar eens een ´gewone´ hulpverlener van de Paddestoel uitnodigen? Ja, dat lijkt me een prima idee, goed voor ´de fondsen´ ook.

Skriks