Mooie 4-mei herdenking Den Helder

24

Den Helder – Bij het monument “Den vaderlant ghetrouwe” heeft Den Helder zaterdagavond de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog herdacht. Burgemeester Koen Schuiling hield een toespraak, leerlingen van Lyceum aan Zee namen namens de Helderse schooljeugd het woord en diverse organisaties legden een krans.

Voor het eerst werd er ook een krans gelegd namens de gehele Helderse gemeenteraad. Op initiatief van de VVD besloten de fracties niet langer afzonderlijk een krans bij het monument te plaatsen, maar gezamenlijk. “4 mei is een dag van eenheid en verbinding. Juist op zo’n dag, waarop wij hen herdenken die vielen voor onze vrijheid, is het mooi om als raad eenheid en verbinding te tonen.” De krans werd gelegd door burgemeester Koen Schuiling en de vice-voorzitter van de raad, Harmen Krul (CDA).

Hieronder de toespraak van burgemeester Koen Schuiling:

Je herkent het wel: je bent je sleutel kwijt. Je zoekt en je zoekt en uiteindelijk bleek die sleutel vlak voor je neus te liggen. Al die tijd heb je er overheen gekeken. Dat geldt ook voor andere dingen in het leven. Vriendschap, vertrouwen of liefde bijvoorbeeld. Je zoekt en je zoekt. Uiteindelijk blijkt iemand die al jaren in je buurt is alles te kunnen geven wat je zocht.

Je zag het niet. Soms liggen de dingen voor het oprapen, maar stap je er overheen. Soms denk je dat het elders allemaal vast en zeker en allemaal beter is. Het gras lijkt immers altijd groener aan de andere kant van de heuvel. En maak je dan zo’n uitstapje, kom je soms teleurgesteld terug. Bleek dat je geluk al voor het oprapen lag. Al die jaren. Stomweg overheen gekeken.

“Door schade en schande wijs geworden”, zeggen we dan wel eens, maar het blijft natuurlijk jammer van die verloren jaren en van elkaar. Het is in wezen simpel: wees zuinig op je vrienden, koester wie of wat je lief is, kijk goed om je heen, geloof niet zomaar dat het gras aan de andere kant van de heuvel groener is.

Op momenten zoals nu willen toespraken nog wel eens beginnen met de woorden “wij zijn hier bijéén…”. En dit noemen we niet voor niets een ‘bijéénkomst’. Laten we onszelf dan de vraag durven stellen of we werkelijk bijéén zijn op deze plaats rond dit monument. Wat bindt ons dan? Werkelijk. Is het meer dan dat we vinden dat we op 4 mei om 8 uur twee minuten stil moeten zijn. Omdat het zo hoort? Omdat het traditie is? Omdat we het belangrijk vinden die traditie van de herdenking door te geven aan onze kinderen? Is het weer klaar om 2 over 8 en kunnen we weer naar huis?

Deze plek in de stad herinnert ons niet alleen aan vijf jaren oorlog. Het doet veel meer. Dit monument wil ons ook en vooral waarschuwen voor de toekomst. Dat zit zo. Die oorlog kwam niet uit de lucht vallen. Aan die oorlog gingen zeven jaren vooraf, waarbij in een duizelingwekkende vaart alles, maar dan ook alles, wat we leken te koesteren, wat ons lief en dierbaar was, letterlijk en figuurlijk met de grond gelijk werd gemaakt. Van vriendschappen en liefdes tot steden aan toe. Opeens konden mensen elkaar niet meer vertrouwen, moest je in je boekenkast kijken of je sommige boeken niet beter weg kon doen, kon je niet meer zomaar de muziek horen die je mooi of leuk vond, waren sommige schilderijen opeens verdwenen, durfde je niet meer je boodschappen te doen bij iemand waar je al jaren over de vloer kwam… We hadden het allemaal gehad, we konden het allemaal doen of laten. Opeens zag men het niet meer. In een paar weken tijd was het gebeurd.

Er kwamen mensen die zeiden “volg mij, aan de andere kant van de heuvel is het gras veel groener…”. En men ging op pad, omdat ze die mensen geloofden, en ze belandden in een woestijn. Daar wijst dit monument op. Want het zit in ons. Het kan zo weer gebeuren.

Natuurlijk zijn er in die jaren genoeg mensen geweest die waarschuwden. “Wees een beetje zuinig op wat je hebt. Je kunt toch gaan en staan waar je wilt, met iedereen vriend worden, lezen en luisteren en zien wat je wilt? Dat is toch iets prachtigs? Om dat te bereiken…daar hebben we honderden jaren over gedaan en heel wat strijd geleverd. Hier ís het gras al groen, zijn er grazige weiden, dus laat ons deze akkers beweiden en er samen iets nog mooiers van maken.” En ook toen waren er monumenten en herdenkingen.

Anderen spiegelden mooiere vergezichten. Mensen raakten verblind, trokken er op uit en binnen een paar jaar, eigenlijk zelfs binnen een paar weken, lag alles wat ze dierbaar had moeten zijn, aan gruzelementen. Zo snel kan het gaan en zo snel is het gegaan. Daarna werd het alleen nóg erger en uiteindelijk zó erg dat we niet alleen de brokstukken van onze gebouwen, maar ook van onszelf weer bijeen moesten rapen.

Hoe had het zover kunnen komen? We waren er nota bene zelf bij? Waarom niet geluisterd? Nu zaten we met de brokken en de schade en eigenlijk ook de schande. Bewust spreek ik van ‘we’, want weer letten we niet goed op.

Volgend jaar vieren we dat we al 75 jaar in vrede leven. Een hele generatie is opgegroeid zonder oorlog. Dat is nog nooit in de geschiedenis voorgekomen. Altijd was er wel ergens strijd. Die vrede danken we aan onze samenwerking in Europa, aan die tienduizenden mannen en vrouwen die in onze legers de vrijheid bewaken, maar ook doodgewone mensen, zoals u en ik, die begrijpen hoe belangrijk het is dat we koesteren wie en wat ons dierbaar is. Die waarschuwen als iemand valse beloftes doet. Die simpelweg iemand die ons groenere heuvels belooft, die woestijn dan maar zelf laten opzoeken. Ik wil maar zeggen: die sleutel tot echte vrede zie je misschien over het hoofd, maar heb je toch echt zelf in handen. Vrijheid en vrede zijn grote woorden. Hou ze klein en geef ze vorm.

Toch ben ik soms bezorgd. Vraag me af of we soms wat verveeld zijn. Of wat verwend misschien? Dan lees ik hoe sommige mensen tekeer gaan op Twitter en Facebook. Zie ik hoe hele groepen mensen verdacht worden gemaakt, nuchtere feiten worden ontkend, angst wordt gezaaid…en hoe dat gedrag onweersproken blijft. Zien we nog goed hoe vrijheid en geluk elke dag, elk uur van de dag, elke minuut van het uur voor het oprapen ligt? Dat we er elke seconde van kunnen genieten? Of niet natuurlijk, maar dan komen we er door schade en schande weer achter.

Gelukkig zijn er ook heel veel hoopvolle signalen. Klein en groot. Een volle kade als een marineschip na weken weer thuis komt, een dagelijks appje naar elkaar, waaruit blijkt dat je van elkaar houdt en dat je het vreselijk mist als het niet kan, kinderen die hier hun gedicht voordragen, mensen die bouwen aan Den Helder of ze er nu een lintje voor krijgen of niet…doodgewone mensen met een sleutel in handen om iets moois voor elkaar te betekenen. Ook zo geef je inhoud aan die zwaarbevochten vrijheid. Want vergis je niet en daar waarschuwt dit monument voor: als we dat vergeten, kan het opeens niet meer. En dat kan in een paar weken gebeurd zijn. Zo ook is het zo mooi dat onze gemeenteraad, het bestuur van onze stad, die verbinding laat zien door gezamenlijk één krans te leggen. Klein gebaar, grote betekenis.

Zo zijn we dus bijéén. Werkelijk bijéén. Door grote en kleine dingen te doen. Goede dingen te doen. Laten we daar blij mee zijn en elke dag dat we langs dit monument komen voelen hoe bijzonder dat is. Het zit niet in grote woorden of grote gebaren. We zijn het zelf. Elke seconde van elke dag. In vrijheid. Vrede begint in jezelf. En in je verbinding met anderen. Pas als daar vrede heerst, kun je de vrede en vrijheid omarmen.

Foto’s: DHFOTO

24 REACTIES

  1. Niet de gehele toespraak, daarom een citaat die voor een aantal van de reageerders wel van toepassing is .

    Ik vraag me af of we soms wat verveeld zijn. Of wat verwend misschien? Dan lees ik hoe sommige mensen tekeer gaan op Twitter en Facebook. Zie ik hoe hele groepen mensen verdacht worden gemaakt, nuchtere feiten worden ontkend, angst wordt gezaaid. En hoe dat gedrag onweersproken blijft.

  2. Fantastische toespraak,inhoudelijk geweldig,super.
    Je weet het goed,echt waar.
    Nu alleen nog een ding:zelf in je eigen werkzaamheden gaan toepassen,de door jou geleide oligarchie gaan afbreken,en de democratie zoals die is bedoeld weer herstellen in deze stad heer Schuiling.

  3. Er staan flagrante leugens in: om te beginnen is het vaker voorgekomen dat een hele generatie ( in NL) opgroeide zonder oorlog. NL was ven 1815 tot 1940 niet in oorlog. De vrede sinds 1945 is niet te danken aan de Europese samnwerking, wij danken dat aan de Verenigde Staten van Amerika.
    Daarenboven biedt de Europese samenwerking ons de import van anti-semitisme, restricties op de vrijheid van meningsuiting, verplichting om onze cultuur en vrijheid op te offeren aan niet integreerbare, vijandige islamitische cultuur. Onze politieke bestuurders verza ken hun plicht om hun bevolking te beschermen.
    Mensen ga eens op zoek naar dat wat er allemaal gebeurt en kies voor de vrijheid die we hadden.

    • hear hear…
      we zijn “blind” gemaakt door de linkse (achterbakse) correctheid.
      oogkleppen politiek…en juist dan zie je de vijand niet aankomen.
      … sterker nog, die is er al. en er komen er dagelijks steeds meer van binnen.
      persoonlijke mening hoor… maar zonder oogkleppen….

      • Yeah right, en daarom praten jullie nu over moslims op precies dezelfde manier als er toen over joden werd gesproken .. sommigen hebben gewoon helemaal niets geleerd van het verleden!

        • Het geheel ligt wel iets gecompliceerder dan u beiden voorstelt en om tot de simpele kern/kernen te komen, zult u daarvoor – inmiddels – meer dan 2000 jaar politieke-godsdienstgeschiedenis moeten doorgronden.

          • Ja e, Roel en Ad, en wie verder nog de schoen aan trekt omdat die vind dat die past.

        • Ga je nu niet te ver, om mensen van nu, hier in Nederland , met een afwijkende mening over Moslims , te vergelijken met mensen in Duitsland , die de Joden en andere bevolkingsgroepen in WO2 vervolgden?

          • zo’n kromme (linkse uiteraard) uitspraak van die monique is niet eens een reactie waard. dát bedoel ik dus met oogkleppen.
            bij het linkse is het, of hun kromme mening, of je bent racist of in dit geval een nazi.
            ach…..

  4. De geschiedenis leert dat politieke macht naar je toe trekken, begint met het houden van redevoeringen en het aanwenden van symboliek ….
    Zoiets zou je vooral op 4 mei achterwege moeten laten.

  5. De kans dat hij probeert de vrijheid van het referendum (unaniem ondertekend door de Raad) maandag opnieuw van tafel te vegen is groot. Hij bracht dat verzoek uit de Raad ten onrechte in stemming. Het had moreel aanvaard moeten worden door alle partijen. De coalitie heeft niet de vrijheid het te blokkeren.

  6. “Den vaderlant ghetrouwe”? Er was er een héél verschillende en eigenlijk nog grotere reden om tegen de Duitse bezetter te zijn: het nazisme was een verwerpelijke leer.
    Niet alle mensen die het vaderland trouw, oranjeklanten en daarom anti-Duits waren zagen ook het verkeerde van de leer in. Ik heb oranjeklanten dingen over joden en de vervolging van joden horen zeggen die ik hier niet graag zou herhalen.
    Omgekeerd ook, er is verzet gepleegd door mensen die niets met koningin en vaderland hadden, maar juist om de leer.

  7. Een volle kade als een marineschip na weken varen weer thuis komt als hoopvol sein ??? Wat een onzin. Die volle kaden warener al lang voordat Schuiling in de yoghurt fles op de stoep stond

  8. Het zou alleen fijn zijn als er bij de toegangswegen niet alleen met een hekje worden afgezet, maar dat er ook agenten bij komen te staan die iedereen tegenhouden. Nu gingen vele fietsers erdoorheen en zelfs 1 auto. Dat was erg jammer en storend. Een viertal tienermeisjes op de fiets was zelfs wat baldadig. Gelukkig reageerden ze redelijk positief op het verzoek om wat meer respect en kozen het hazepad

    • Voor tienermeisjes is de Tweede Wereldoorlog net zo ver af als voor mij “zestienhonderd slag bij Nieuwpoort”. Neem het ze niet al te kwalijk.

      • en die krijgen dat dan ook niet mee in de opvoeding en of opleiding, wat is het land toch aan het afglijden

  9. Citaat mevrouw Halsema:
    “Wij ademen vrije lucht, wij wandelen ongestoord door de stad, wij geven onze meningen, wij kiezen in vrijheid. We doen dat dagelijks, haast achteloos. Maar aan onze vrijheid gingen pijn en groot verdriet vooraf. Onze vrijheid is door pijn omzoomd. (…) Daarom herdenken we, dit jaar, volgend jaar en alle jaren daarna”

    Laten we tijdens de dodenherdenking ook vooral bezinnen… Al is het maar één dag per jaar. Een speech, oprechtheid in dit geval van onze burgemeester. Laten we, als vriend en vijand, zeggen; “mooi gesproken”. Gezamenlijk herdenken en voor één keer niet zijn woorden gebruiken en/of misbruiken om jouw politiek standpunt duidelijk te maken. Deze dag, deze speech, is daar niet het podium voor.

    4 Mei herdenken we….

    Even 1 dag verbroedering.

    • Als joden met een keppeltje en homo´s hand-in-hand veilig overal door Amsterdam kunnen lopen, dan mag mevrouw Halsema het nog eens proberen.

    • De daden en woorden van deze man, worden nu eenmaal gefileerd, en op een weegschaal gelegd. Zo ook dez woorden van de toespraak.

    • “Zo ook is het zo mooi dat onze gemeenteraad, het bestuur van onze stad, die verbinding laat zien door gezamenlijk één krans te leggen.”

      The day after, 5 mei:
      Bèèè..Bèèèè…Bèèèèèèè…. !
      Dit was een eenvoudige uitleg van de één-krans-theorie gehuld in schaapskledij (maar dat had de belazerde burger waarschijnlijk al wel begrepen).

  10. Het is een speech waarin niets en niemand met open vizier rechtstreeks wordt aangesproken, maar een goed verstaander heeft aan het halve woord genoeg. En dit is een gedrag waar ik een hekel heb

  11. Vandaag 6 mei, ga ik herdenken dat 17 jaar geleden, Pim Fortuyn ten gevolge van – “At jour services” – politieke vogelvrijverklaring werd vermoord.

Comments are closed.