De Beentjes van Sint Hildegard

1

Zeven uitverkochte zalen op één dag in één bioscoop voor een Nederlandse film. Dat is een unicum en hebben zelfs de Gooische vrouwen niet gepresteerd; James Bond trouwens ook niet! Dit was onlangs het geval in Enschede waar de film “De Beentjes van Sint Hildegard” ging draaien. Een film met tukker Herman Finkers in de hoofdrol, die tevens het script voor de film schreef. Het is een Twentse aangelegenheid, want de wiegjes van hoofdrolspeelster Johanna ter Steege en regisseur Johan Nijenhuis stonden ook in de Achterhoek.

Opa Arend (Roerink) trekt er met zijn ezel voor dag en dauw op uit om niet in levende lijve naar huis terug te keren. De oude man is overleden en dan begint het gekibbel in de familie. Begraven of cremeren, het laatste was zijn uitdrukkelijke wens, maar oma Sinie (Beumers) heeft daar geen boodschap aan. Hij is dood, het kerkhof is om de hoek en zo kan ze nog eens het graf bezoeken. Schoonzoon Jan (Finkers) is het er niet mee eens, een laatste wens hoor je te respecteren.

Jan heeft er niets over te vertellen, zoals ook zijn schoonvader niets had in te brengen. Jan’s vrouw Gedda (Ter Steege) is zelfs cum laude geslaagd voor het item relatieperikelen. “Als een vrouw de praktische zaken regelt, voelt een man zich prettig en leeft hij langer” en zo stuurt zij Jan op alle fronten aan en heeft hij geen millimeter ruimte. Dat alles wordt ingevuld begint Jan steeds meer te benauwen en als hij in zijn baan als veearts tegen een geit met Alzheimer aanloopt krijgt hij een subliem idee. Een poosje dementie simuleren zal hem de ruimte geven een bepaald plan uit te voeren.

Droge humor
Herman Finkers heeft het script geschreven en hoewel het hier een melodramatische film betreft, heeft de rolprent onmiskenbaar de handtekening van de meester van de droge humor. Er gebeuren in de eerste helft zoveel grappige voorvallen, dat de schaterlach constant door de zaal gaat. Het zijn eigenlijk ernstige zaken, die meespelen zoals bemoeizucht en jaloezie, maar via de Finkers methode is het luchtig verpakt. Hij kan dat als geen ander, zowel de teksten schrijven als de hoofdrol spelen.

Johanna ter Steege speelt haar rol formidabel, deze klasse actrice is in Nederland qua naam niet zo bekend als een Monique van de Ven en Carice van Houten. Zij heeft een internationale carrière en verdient wel die erkenning door ons publiek. Hopelijk gaat iedereen door deze film dat inzien en haar natuurlijke manier van acteren waarderen. Ze speelt niet een rol, ze is de persoon in kwestie. En in deze film is dat de vrouw die, net als haar moeder, de broek aan heeft thuis. Zo moeder, zo dochter!

Kers op de taart
Twee sterke hoofdrolspelers en daarnaast hebben we de rol van oma Sinie, die wordt gespeeld door de 93-jarige Annie Beumers. Een fantastische prestatie door deze vakvrouw, al 65 jaar op de planken, die de kers op de taart is in deze film. Wat een heerlijke doordrammerig en bazig typetje! Zo uit het leven gegrepen, we kennen allemaal wel zo’n mens die je het liefst ver bij je vandaan wilt houden. Ze zorgt met haar manier van doen voor de schaterlach, eigenlijk omdat het zo vreselijk is.

De film is best confronterend door de ziekte van Alzheimer en dat zal het voor bezoekers ook persoonlijk maken. Het is echter vooral een aandoenlijk verhaal, dat het meer dan waard is om gezien te worden. Heel Twente ging ons al voor, nu de rest van Nederland nog.

Regie: Johan Nijenhuis
Met: Herman Finkers, Johanna ter Steege, Leonie ter Braak, Ferdi Stofmeel, Annie Beumers, Daphne Bunskoek, Reinier Bulder, Aniek Stokkers, Belinda van der Stoep, Jan Roerink
Kijkwijzer: Alle Leeftijden

1 REACTIE

Geef een reactie (heeft u wel de spelregels gelezen?)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.