EOC Traditionele Schepen Beurs groter van opzet

5

Den Helder – De eerste lustrumeditie van de van 13 tot en met 15 november op het Willemsoordcomplex in Den Helder te houden EOC-Traditionele Schepen Beurs krijgt een verdubbeling van vloeroppervlak. Naast de voormalige mastenloods, die tijdens de eerste vier edities als beurshal dienst heeft gedaan, wordt nu ook de Stadshal van De Kampanje bij het evenement betrokken.

Omdat de vakbeurs sinds de start in 2016 steeds verder in omvang is toegenomen, is er voor de vijfde editie van de EOC-Traditionele Schepen Beurs voor gekozen om alle standhouders in de Stadshal onder te brengen. Een monumentaal gebouw uit 1916 waarin vroeger de bankwerkerij van Rijkswerf Willemsoord was gevestigd.

Rondom deze hal bevinden zich diverse vergaderzalen en een restaurant die alle deel uitmaken van Theater De Kampanje. In de voormalige mastenmakersloods uit 1825 (Gebouw 66) zal zowel op zaterdag 9 als zondag 11 november een historische scheepsmarkt worden gehouden. In dit bijzondere monumentale gebouw zullen ook boten en foodtrucks worden opgesteld.

Verdere groei
Beursmanager Jet Sluik over de komende lustrumeditie: “Samen met onze hoofdsponsor EOC gaan we er ook dit jaar weer iets heel moois van maken. De eerste aanmeldingen zijn alweer binnen en we zetten in op een verdere groei van dit mooie nautische evenement”. Op de beurs wordt onder andere een speciale ruimte ingericht waar informatie kan worden ingewonnen over avontuurlijke (zeil)vakantiereizen. Verder worden in de naast de Stadshal gelegen KeyKeg zaal diverse lezingen gehouden over bijvoorbeeld de tocht die de zeilende haringlogger Tecla rond het gehele Amerikaanse continent heeft gemaakt.

Net als voorgaande jaren biedt het entreebewijs voor de beurs ook nu weer drie dagen lang gratis toegang tot het Marinemuseum en het Nationaal Reddingmuseum Dorus Rijkers, die ook op het Willemsoordcomplex zijn gevestigd. En open voor bezoek zijn het lichtschip Texel, de Medemblikkerloods met de Bootbouwschool van Bert van Baar en diverse andere nautische monumenten in Museumhaven Willemsoord.

5 REACTIES

  1. zal ook wel de laatste keer zijn nu het gemeentehuis alle evenementenruimtes gaat opslokken, jammer hoor

  2. Er moet nog wel even naar de juiste datum worden gezocht voor de historische scheepsmarkt blijkens dit artikel

  3. Het begon allemaal met een klein foldertje van kartonpapier dat ik ooit per toeval in handen kreeg.
    Een kleurig stukje papier waarop een aantal traditionele houten boten te koop werden aangeboden. Piepkleine fotootjes van oude bootjes, de een nog mooier dan de andere.
    Het was een droom, een oude boot bezitten. Dat bleef het ook maar de passie was geboren en ik meldde me aan. Vanaf dat moment halverwege de jaren 80 verscheen er elk jaar een paar keer een nieuw foldertje in mijn brievenbus.
    Ikzelf kocht tussen de foldertjes door gretig alle boeken van Henk de Velde. Henk, die markante Hollander en solozeiler; eenling, doorbijter, zonderling en tersluikse liefhebber van extreme speelseks.
    Henk meerde aan in IJmuiden of Scheveningen, ik ging er heen en keek van een afstandje stiekem toe.
    ´Met Henk´ voer ik de wereld rond, in mijn hoofd, veilig en geborgen, levend in een veranderend land dat ik nauwelijks nog kon volgen.
    Toen, op een dag tegen het eind van de jaren 90, werd er de eerste ´klassieke schepenbeurs´ georganiseerd, in Enkhuizen. Mijn stadse ´schippershart´ maakte reuzenslagen.
    Eerst de rit met de trein en dan eindigen in een kopstation. Weergaloos, de trein stopt hulpeloos precies daar waar de oneindige droom begint. Die kopstations tegenover het water; overweldigende verlatenheid, grenzeloze eenzaamheid.
    En dan, eindelijk, mijn eerste buitenbeurs; klotsend water tegen overnaadse planken, de geur van smeerolie vermengd met die van verweerd henneptouw.
    Oersaaie discussies over paalworm en aan het eind van de middag een paling, goudeerlijk toegereikt rechtstreeks vanuit een rokende ton en vanonder een smerige, vochtige jutezak, precies zoals het hoort.
    Koude vingers, vette vingers, vingers onder je neus op de terugreis, wat een hemelse lucht.
    De reis maakte ik zo’n 15 keer en nooit viel het tegen. Naar de droge Hiswa ging ik niet, een boot ligt in of bij het water anders verkommert hij, net als ik.
    We zijn gezegend met Willemsoord.

Comments are closed.