Samenleven op 1,5 meter? Dat wordt lastig!

6

Den Helder – We moeten er rekening mee houden dat we langdurig op 1,5 meter van elkaar moeten blijven leven. Die boodschap kwam in de afgelopen week van verschillende kanten tot ons. Zelfs de minister-president Mark Rutte benadrukte dat, ook als de maatregelen straks iets versoepeld kunnen worden, we voorlopig nog niet af zijn van de 1,5 meter afstandssamenleving. Maar hoe dan? Die vraag stelden we een paar dagen geleden via onze Facebookpagina en uit de reacties werd een ding duidelijk: het zal nog even puzzelen zijn om zo’n samenleving realiteit te maken.

“Lastig uitvoerbaar en al helemaal niet te handhaven”, meent Patrick Aggenbach. “Vooral bij evenementen en dergelijke moet er echt een volledig nieuwe manier van opzetten worden bedacht.” Hans Boskeljon verwacht dat het afstand houden bij sommige dingen niet gaat werken. “Denk aan ’s avonds in de kroeg, eten in restaurants, bridgeavonden, etc. Het zal dus in de tijd gezocht moeten worden en niet in de discipline.” Linda Hoogendonk reageert: “In de kroeg barkrukken 1,5 meter uit elkaar en op de vloer vakken van 1,5 meter waarin je mag staan. Gaat inderdaad niet werken. Dan maar met mondkapje, handschoenen en eigen glas er naartoe. Zie je dat al voor je?”

Diddeke Muis denkt ook dat het voor bijvoorbeeld dierentuinen en pretparken enorm lastig wordt. “De bios kan een drive in maken”, geeft ze mee als advies “en terrassen gewoon ruim opzetten”. Monique McCaffery heeft wel een idee: “De mensen moeten een beetje creatief worden, restaurants zouden open kunnen gaan met meer ruimtes tussen de tafels en je kan een tafelkarretje gebruiken om te serveren!!”

Thuiszorg
Tineke Reitsma vraagt zich af hoe dat straks moet in de thuiszorg. “Ik heb er nu al moeite mee als ik schoonmaak”, laat ze weten. Ineke Elema vult aan: “Wat dacht je van doktoren fysiotherapeuten en tandartsen?”. Nathalie van Hees denkt dat het op scholen ook erg lastig wordt, met 30 kinderen in een klas. Emmy van Orselen ziet het iets positiever in: “waar een wil is, is een weg!”.

Op het strand zouden vakken gemaakt kunnen worden, meent Petje Visser, die verder denkt aan ruimere terrassen, eenrichtingswinkels en ruimer opgezet openbaar vervoer. Dan is er ook direct meer openbaar vervoer nodig en dat levert weer meer werkgelegenheid op.

Meer ruimte
“Ik zou meer ruimte sowieso fijn vinden”, zegt Johanna Maria. “Bijvoorbeeld bij huisartsen en dierenartsen, sommige wachtkamers zijn echt heel krap. Bij sommige restaurants staan de tafels zo dicht op elkaar dat het voelt alsof je uit eten bent met de mensen naast je. Dus minder tafels in restaurants voor meer ruimte. Ruimere gangpaden in winkels. Vooral de Kruidvat is erg vol. De gemeente zou een goedlopende winkel zoals de Kruidvat een groter pand moeten geven zonder verhoging van de huur (bijvoorbeeld het oude H&M pand). De markt weer zoals vanouds op de Bernhardplein. In de Beatrixstraat staat het te vol als de markt er staat moet je wel vlak langs elkaar lopen. Bredere voetpaden in de straten of voetpaden met éénrichtingsverkeer als er aan beide kanten van de straat een voetpad is. Kleinere klassen of ruimere lokalen. In de bioscopen en theaters minder stoelen zodat er meer ruimte gecreëerd kan worden.”

Ook Jeroen Bodewus ziet meer ruimte wel zitten. “Eerlijk gezegd zou ik mij er erg prettig bij voelen. Gewoon wat ruimte om je heen in een restaurant (even wat minder tafels), ruimte om je heen in een winkel (misschien dat Kruidvat de 75 centimeter regel gaat halen). Meer ruimte om je heen in de supermarkt (de maximaal aantal personen regel) en op de snelweg de 15 meter regel (minder bumperklevers).” Janny van Huizen zou standaard wat extra ruimte ook wel kunnen waarderen: “Dat we meer ruimte om ons heen willen is niets mis mee geloof ik. Ik vind het vaak hutje mutje overal. Mensen geven je al geen ruimte om je boodschappen op de band te leggen, waar ik al een hekel aan heb. Ze staan bijna in je nek te hijgen, omdat ze haast hebben. Dus die afstand vind ik niet erg, en ook in horecagelegenheden, iets minder tafels en meer ruimte.”

Danielle de Bock tenslotte verwacht dat we op termijn teruggaan naar de situatie voor corona: “Het wordt straks gewoon weer zoals het was voor het virus. Mensen zijn gewoontedieren, dus gewoon knuffelen en vooral… alles weer samen!”

6 REACTIES

  1. Gelukkig zijn er nog mensen die wel positief denken, je hebt geen keus en anders moet je maar thuis blijven … anderhalve meter is prima te doen … het is alleen erg wennen …

  2. Hans leg mij dat eens uit,1 1/2 meter in de horeca(cafe) binnen komen deur nog geen meter,wc deur nog geen meter wc poten nog geen meter uit elkaar,vecht partijen u 11/2 meter wie grijpt hier in,Hans denk eens na voordat je wat zegt.kijk om je heen supermarkt enz.

  3. In vierkante meters is geld geïnvesteerd en dat zal er ook weer uit moeten komen. Supermarkten, restaurants etc. waar je veel ruimte om je heen hebt waren daarom altijd al niet de goedkoopste.
    Op grote schaal voldoen aan de anderhalvemeter-regel (afgezien van dat er in de praktijk weinig van terecht zou komen) zou onbetaalbaar zijn.
    Ik lees ook ergens dat fijne druppeltjes uit zieke neuzen of monden veel verder kunnen zweven dan die anderhalve meter.

    • ja er zullen vele aanpassingen moeten komen willen “we” verder met die 1-1/2 meter, ik ben bang dat dit voor velen moeilijk te accepteren zal worden als je nu al reacties van sommigen ziet langskomen??

      Ook zal het financieel een enorme impact hebben en zullen ook hier aanpassingen moeten komen, zoals V&D voorheen vaak moest inkrimpen omdat ze de omzet per M2 niet haalden zullen dit soort zaken moeten worden bijgesteld, daar volgt dan ook de huurprijs per M2 bij en zo sneeuwbalt dit door, restaurants of kroeg waar ze per per klant ruim 7M2 vloeroppervlakte moeten rekenen en zo door, weet niet of de maatschappij daar al klaar voor is, we zullen het moeten zien

  4. We moeten echt naar een andere manier van denken proberen toe te leven, dit is daarvoor de juiste tijd.
    Onze keuzes worden namelijk vooral beperkt door ons eigen denken maar natuurlijk ook een beetje door de vele (toen nog vertrouwensvolle) investeringen die we deden toen alles nog anders was (zie bijvoorbeeld de schrijnende oproep op Facebook van de bijzonder verdrietige eigenaar Marcel van ´1909´ in Julianadorp).
    Vele decennia leefden we met zijn allen al ´in reservetijd´ op vele fronten, de komst van pandemieën was slechts één van de ingrijpende gevolgen van onze leefstijl.
    Ik schreef er al eens over, zelfs nog voor de Sars uitbraak aan het begin van deze eeuw, in een periode dat ik me er al stevig over verbaasde dat veel gewone studenten tussendoor vaak even een ´lol´vakantie van een weekje of twee ondernamen naar belachelijk verre oorden zoals Vietnam of Costa Rica om daarna thuis net zo makkelijk en ´zo groen als gras´ onmiddellijk weer streng met hun omgeving en het milieu bezig te zijn vrolijk met lotgenoten samen onder een terrasverwarmer en met ´plaidje en een theetje´ …
    Velen onder ons denken trouwens ook dat we, nadat alle ´ophef´ straks eenmaal weer voorbij is, weer teruggaan naar dat wat we door de jaren heen gezamenlijk normaal zijn gaan vinden.
    Dat we dat teruggaan naar ´normaal´ vooral uit onmacht eerst inderdaad zullen gaan proberen ligt zeker voor de hand, echter, steeds opnieuw (en wanneer we pech hebben ook steeds vaker en sneller) zal de globalisering die ons in korte tijd ontegenzeggelijk veel goeds heeft gebracht ons ook steeds opnieuw weer een pas op de plaats gaan laten maken.
    Ons kapitalistisch en financiële model is toch echt slecht bestand tegen (zelfs) kortdurende maar hevige tegenslagen en biedt tegelijkertijd ook geen goed soelaas in bijzonder essentiële vergezichten zoals bijvoorbeeld; je voorbereiden op zaken die zóúden kunnen gaan spelen of bijvoorbeeld ook het voorkomen van de talloze nare bijeffecten voor de lokale bevolking van arme landen waar we onze producten laten vervaardigen (denk bijvoorbeeld aan de kledingfabrieken en de daarmee hand in hand gaande vervuiling en onterende arbeidsomstandigheden in India).
    Een bevolking ver weg wonend van ons maar ook een bevolking die plat gezegd eigenlijk toch gewoon ´in dienst is´ van ons model.
    Een bekende wetenschapper van de universiteit van Gent (een universiteit die ik persoonlijk hoog heb staan) vermeldde kort geleden dat we met een bedrag van slechts enkele honderden miljoenen Euro´s, eventueel uit voorzorg geïnvesteerd aan het begin van dit decennium voor onderzoek naar het aanpakken van eventuele nieuwe zoönotische virussen, de huidige situatie toch heel goed en eenvoudig beheersbaar hadden kunnen maken.
    ´Uit voorzorg handelen´ past het kapitalisme echter niet; slechts wanneer je er een verdienmodel van maakt (zie ´de groene revolutie´ van vandaag) doet zij haar werk naar behoren. Elke financiële injectie, waar in onze samenleving dan ook gedaan, moet heden ten dage nu eenmaal meteen renderen, dat was en is de absolute prioriteit.
    De keuze tussen onze economie en de door o.a iemand als ´meneer´ Kelder op de op zijn zo kenmerkende manier beschreven ´sowieso verloren levens van aan suikerziekte lijdende zwaargewichten´ zal gelukkig nooit (tenminste op papier) waargemaakt kunnen worden eenvoudigweg daar niemand in een dergelijke samenleving zou willen leven.
    Deze ongenuanceerde uitspraken zijn dan ook ongetwijfeld de laatste stuiptrekkingen van zijn ´ongepaste grachtengordel jolijt in bretels´, een vorm van ´vertier´ dat wellicht ooit de geschiedenisboeken zal gaan sieren als de perverse, egoïstische en bijna onwerkelijke gevolgtrekkingen van een onverschillige, eenvoudige door ´het kapitaal´ aangetaste geest in een tijd dat alles kon.
    Het hoeft ook niet meer te worden zoals het was, eenvoudigweg omdat dat niet en nooit kan in een constant en razendsnel veranderende wereld en bovendien; eigenlijk kan onze toekomst alleen maar beter, duidelijker en ook bestendiger worden omdat op dezelfde voet weer doorgaan ná deze crisis inmiddels geen realistisch scenario meer is, dat wisten we samen stilletjes aan echt wel een beetje.
    Toch, ondanks alle tegenslag gaan we natuurlijk wel proberen om hier gezamenlijk weer uit te komen, hoewel; zonder enig mondiaal protest van belang opende de markt in Wuhan afgelopen week wel alweer haar bevuilde deuren …
    Volgens een op televisie geïnterviewde markthandelaar was het allemaal een duivels pact geweest, een grote bedrieglijke samenzwering van de hele wereld tegen henzelf, de arme markthandelaren.
    Schubdieren liggen er wellicht alweer levenloos en keurig op een rijtje klaar om wederom door de altijd nog gretige Chinese kiezen vermalen te worden, ´Covid pact´ of niet.
    De ´schubbenprijs´ benadert inmiddels die van ivoor en dan doet onze vrije markt zijn werk op zijn best.
    We hebben nog een lange weg te gaan maar gelukkig was de hemel de afgelopen weken blauwer en de lucht frisser dan ooit tevoren, dat was dan wel weer mooi meegenomen.

Comments are closed.